مجموعه عکس “معماری تاریخی ایران: ایستادگی و پایداری در زمان”1404
مجموعه عکس “معماری تاریخی ایران: ایستادگی و پایداری در زمان” در شورتلیست جوایز جهانی عکاسی،
Sony World Photography Awards 2026
در بخش اصلی
.
link:
sony world photography awards 2026-winners
.
راهیابی به شورتلیست این مسابقه برای من، پژواکی از ایران در روزگاری سنگین است. ثبت و ارائه این تصاویر بخشی از تلاشهای من برای مستندنگاری کشورم در سالهای جوانی است؛ در میان تمام سختیهایی که نیازمند صبوری و ایمان به تصویر بود. این مجموعه تلاشی است برای حفظ حافظهٔ معماری و فرهنگی سرزمینی که با وجود همه تلخیها، همچنان ایستاده و روایت خود را به جهان میسپارد.
.
این متنهارو در بهمنماه ۱۴۰۴ نوشته بودم. وقتی که به سختی روزگار میگذروندیم و در حالی نتیجه این مسابقه رو میبینم که روزهاست کشورم ایران زیر بمبباران است و به سختی به اینترنت بینالملل وصل شدم؛ با این حال امیدوارم مثل این یارمانهای پایداری که در این سالها دیدم، ثبت کردم و ازشون آموختم، کشورم، هموطنانم و خودم، از تمام سختیها عبور کنیم و پایدار و با شکوه بمانیم، هرچند زخمی.
.
توصیف مجموعه:
این مجموعه به بخشی از میراث معماری تاریخی ایران میپردازد؛ سرزمینی که در طی سدهها، الگوهای سکونت، فضاهای عمومی و ساختارهایی آفریده که تجربه زیستن و فهم فضا را شکل دادهاند. این بناها برآمده از دانشی انباشتهاند؛ دانشی که از دل اقلیم، مصالح بومی و زیست فرهنگی پدید آمده و در نسبت سنجیده انسان با زمین تثبیت شده است. در آنها، کارکرد، ساختار و معنا در پیوندی سنجیده کنار هم قرار گرفتهاند. در روزگاری که سرزمینم ایران، مدام از اندوه و سختی عبور میکند، بازنگری و ثبت بناهای تاریخی برای من شکلی از مسئولیت است. آنها همچنان ایستادهاند؛ بهمثابه حضوری پایدار در چشمانداز امروز. این مجموعه تلاشی است برای دیدن، خواندن و خوانش ثبت این تداوم؛ برای نشان دادن اینکه معماری میتواند حافظهای زنده و روایتگر هویت باشد، حتی در زمانهای دشوار.
.
Series description:
This series explores a part of Iran’s historical architectural heritage; a land where, over centuries, patterns of settlement, public spaces, and structures have shaped the experience of living and the understanding of space. These buildings are the product of accumulated knowledge, emerging from the climate, local materials, and cultural life, and reflect a carefully measured relationship between humans and the land. Within them, function, structure, and meaning coexist in balance. The photographer notes that documenting these historic buildings ‘is a form of responsibility, in a country continuously experiencing hardship and sorrow.’ They still stand, ‘a resilient presence in the landscape of the present.’ This series is an effort to observe, read, and record this continuity: ‘to show that architecture can remain a living memory and a narrator of identity, even in challenging times.
