هنـر ازجملـه فعالیتهـای انسـان اسـت کـه بـا زبـان خـود، ادراک و احساسـات انسـان را مخاطـب سـاخته و بـه جنبه‌هـای
ذهنی او میپردازد. گروهی هنر را وسـیله‌ای برای کسـب لذت و نشان دادن زیبایی میدانند و گروهی نیز آن را مقدس دانسته و ابـزاری بـرای کمـالات بشـر و کسـب فضیلـت و معنویـت والای انسـانی دانسـته اند. به گفتـه لئـوی تولسـتوی، هنـر صرفـا ً تولیـد آثـار دلپذیـر و مهمتـر از همـه، لـذت نیسـت؛ بلکـه وسـیله‌ی ارتبـاط انسـان‌ها اسـت بـرای دوام حیـات بشـر و بـرای سـیر بهسـوی سـعادت فـرد و جامعـه انسـانی؛ پـس ضـروری و لازم اسـت، زیـرا افـراد بشـر را بـا برانگیختـن احساسـاتی یکسـان بـه یکدیگـر پیونـد می‌دهـد و روحـی اسـت کـه در تمـام لایه‌هـای یـک جامعـه ریشـه دوانـده اسـت. از سـوی دیگـر، پـاره‌ای از خصایـص میـان تمـام هنرهـا مشـترک اسـت و نـگاه عمیـق بـه آن‌هـا نشـان از ریشـه‌های مشـترک آنها دارد. معماری و سـینما بهعنوان دوشـاخه از هنر، دارای وجـوه مشـترک بسـیاری هسـتند کـه آنهـا را بـه یکدیگـر پیونـد می‎‌دهـد. هـدف هـر دو هنـر خلـق کیفیتـی از فضـا اسـت کـه ایـن کیفیـت در معمـاری ملمـوس ولـی متناهـی و در سـینما، غریـب ولـی نامتناهـی اسـت. معمـاري و سـينما مجموعـه‌ای از هنـر و فنونـي هسـتند کـه بـه کمـک دسـتان توانـاي معمـار و فیلمسـاز درهم آمیخته‌انـد. معمـاري و سـينما هـر دو بـه ايجـاد فضـا و روح زندگـي می‌پردازنـد و در فراينـد ادراک فضـا، هـر دو هنر به اصول مشـترکي پايبندند. جهان معماري و دنياي سـينما از عناصـر بنيـادي مشـترکي همچـون صحنـه، فضـا، نـور، حرکت و ديـد برخوردارنـد. هنـر معمـاري در سـينما به عنـوان عامـل اصلـي ايجـاد تعـادل و هماهنگـي در شـکل تصاويـر و ترکيـب صحنـه مطرح میشود. در قرن اخیر، تأثیرات متقابل معماری و سینما موردتوجـه بسـیاری از پژوهشـگران بـوده اسـت. سـخن گفتـن از همزبانـی هنرهـا در شـکلهای بـروز آنهـا، نیازمنـد ژرفاندیشـی در بـاب ریشـه‌های آن‌هـا و نیازهـای انسـان بـوده کـه لـزوم توجـه بـه ابعـاد مختلـف ایـن موضـوع را می طلبـد. نشـریه آسـمانه در ایـن شـماره به‌صـورت اجمالـی بـه بررسـی تأثیـرات متقابـل معمـاری و سـینما در ابعـاد مختلـف میپـردازد تـا از ایـن گـذر شـاید بتوانـد مسـیرهایی روشـن را بـرای مطالعـات هـر چـه بیشـتر در خصـوص ایـن زمینه در مقابل مخاطبان خود قرار دهد.