انسـان امـروز ثمـره توسـعه، ممارسـت و مکاشـفاتی اسـت کـه پی در پی و با پوست‌اندازی‌هایی مداوم در درازای تاریـخ ریشـه دوانـده اسـت. پنـاه بـردن بـه غارهـا تـا فتـح تمـام اراضـی، محصـول شـکوفایی پتانسـیل‌های نهان وی بوده است که تجربه مبنای آن است. معماری نیز همچون المان‌های دیگر که با واسطه‌هایی بدل نیاز بنیادین انسان است، نتیجه این توسعه است؛ محصول تجربی که در قرون اخیر به دانشی آکادمیک بدل گشته است؛ اما در کش و قوس تدوین اصول و تحول این علم، عموم شهرها و بناها بر مبنای دانش تجربی ساخته می‌شدند که همین ساختار، محصول علم یک معماری تعلیم دیده نبود. بناهایی بدن معمار که حالا به عنوان میراث تعامل شناخته می‌شوند. تعامل نه با محیط، نه با فرد بلکه با ریز اجزای پیرامون، چه و چه غیرمادی. دانشی سینه‌به‌سینه منتقل شده که ابعاد مختلفی از نیاز کاربرش را پاسخ می‌داد بدون اینکه درگیر هزارتو قوانین هنر، ابعاد و ریخت شود. شماره پنجم آسمانه به معماری می‌پردازد که ریشه در بوم دارد و محصول خودساخته و گسترش یافته همان منطقه است. شگفتانه‌هایی که هم اکنون محل تعمق اساتید و انسان کنونی است. این شماره نشریه در پی رسالتی که به آن متعهد بوده است و همچون شمارگان پیشین خود تلاش کرده تا دیگر ابعاد معماری را در کنش با جنبه‌های مختلف هنرها و زندگی و به شکلی ساده در حد بضاعت خود به رشته تحریر درآورد تا نه‌تنها برای مخاطب عام جذابیت داشته باشد بلکه گوشه چشمی به محافل دانشجویی نیز داشته باشد.