یک چرخه زندگی؛ که بر سه زمان دلالت دارد: حیات، زَوال و مَرگ.
.
برایان پتن در شعر بلند مدت‌های مدید می‌گوید: [یک انسان تا زمانی زندگی می‌کند که یادش همراه ماست] با این چوب خط، “طول عمر” یا بهتر است بگویم “طول مرگ” بالقوه ما بیش از چهار نسل نخواهد بود؛ گرچه رد پای‌مان می‌تواند در خاطرات اقوام، داستان‌های خانوادگی، عکس‌ها، فیلم‌ها و سایر مدارک بیشتر عمر کند. (زندگی در مرگ؛ سو بلک)
امیال نارسیستی (نمایش گذاشتن برای دیگران: نمودار میل نارسیستی و ارضا آن)، امیال جاودانگی و … .
(و اما چه اصرار بیهوده‌ای)
.
عکاسی اتاق زجر است [الینکز] چرا که عکس مَرگ یک لحظه‌ست. عکس ما قبل آخر، مرگ مضاعف است و بر دو لحظه مرده دلالت دارد و عکس آخر مرگ مضاعف‌تر است؛ عکس در عکس در عکس و صاحب آن که مرده است. سه زمان مُرده و سوژه‌ای که دیگر نیست؛ برای همیشه.
#زیستن_با_مرگ
عکس آخر آبان ۱۳۹۹
عکس ششم و پنجم تیرماه ۱۳۹۹